این داستان درباره یک دانش‌آموز جوان است که در سایه قیام ۱۹۵۶ مجارستان یتیم شده و به سن بلوغ می‌رسد. او که از طبقه روشنفکران کمونیست است، واکنش‌های متفاوتی را از سوی دوستان و خانواده‌اش می‌بیند. معشوق او که یک مدیر کارخانه متاهل است، از میهن‌پرستان حمایت می‌کند و بعدها به کارگران در برپایی اعتصاب کمک می‌کند. در همین حال، خواهر او و دیگران از اینکه در طول انقلاب مجبور به ترک خانه‌های خود شده‌اند ابراز خشم می‌کنند و پس از آن نیز به نفرت خود از شورشیان ادامه می‌دهند. اما در نهایت آن‌ها متوجه می‌شوند که برای همه مردم، زندگی واقعی پس از این شورش و سرکوب وحشیانه آن توسط شوروی و همدستانشان دیگر امکان‌پذیر نیست.

پانزده سال از مرگ پدرش، آگاممنون، می‌گذرد و الکترا همچنان با کینه و نفرت نسبت به اژیستوس می‌سوزد؛ کسی که با همدستی مادر الکترا، پدرش را به قتل رساند.

تمثیلی از سرکوب انقلاب ۱۹۱۹ و ظهور فاشیسم در مجارستان؛ در حومه شهر، واحدی از ارتش انقلابی از جان پدر وارگا، کشیشی متعصب، می‌گذرد. او بازمی‌گردد و قتل‌عام‌هایی را رهبری می‌کند. نیروی جدیدی به نمایندگی فهر، ظاهراً برای انتقام گرفتن از مردم وارد عمل می‌شود، اما هدفش تنها تحمیل نوع دیگری از سرکوب، ظریف‌تر و موثرتر است.

ساوانیو و دوستش در یک کارخانه کار می‌کنند. آن‌ها پس از شیفت‌های یکنواخت کاری، به تفریحات عصرانه و شبانه یعنی مهمانی‌ها و کنسرت‌ها پناه می‌برند. ساوانیو با یولی رابطه دارد و آن‌ها نامزد کرده‌اند. پسران جوان به عنوان مستأجر فرعی و دختران جوان در خوابگاه‌های کارگری زندگی می‌کنند و هیچ‌کدام از این مکان‌ها برای وقت‌گذرانی مشترک مناسب نیست. آن‌ها به یک آپارتمان نیاز دارند. با این حال، وقتی سعی می‌کنند یک آپارتمان مخروبه را تصاحب کنند، توسط یک پلیس مهربان از آنجا رانده می‌شوند. در جریانی کنسرتی در پارک جوانان، یولی با گیزا آشنا می‌شود. آن‌ها با هم گرم می‌گیرند و سپس همراه با یک گروه موسیقی پاپ به حومه شهر می‌روند. ساوانیو و دوستانش آن‌ها را تعقیب می‌کنند و یک درگیری کوچک فضا را سرد می‌کند.